Υδροκήλη
Υδροκήλη
Υδροκήλη είναι η κατάσταση κατά την οποία η ποσότητα υγρού εντός του οσχέου αυξάνεται, προκαλώντας τη συλλογή υγρού στο σάκο του οσχέου. Φυσιολογικά, ο όρχις βρίσκεται τοποθετημένος στο όσχεο (σάκος), το οποίο αποτελείται από επτά (7) χιτώνες. Εντός του οσχέου, φυσιολογικά υπάρχει μια μικρή ποσότητα υγρού, το οποίο παράγεται και επαναρροφάται συνεχώς, διατηρώντας τη θέση του όρχεως σταθερή.
Όταν η ποσότητα του υγρού αυξάνεται, αυτό οδηγεί στην εμφάνιση της υδροκήλης, η οποία μπορεί να αναπτύξει ιδιαίτερα μεγάλες διαστάσεις.
Αίτια και Παράγοντες Ανάπτυξης
Η υδροκήλη μπορεί να είναι συγγενής (να γεννηθεί το αγόρι με αυτό) λόγω ατελούς σύγκλησης του έσω οσχεϊκού στομίου. Σε αυτές τις περιπτώσεις η υδροκήλη συνυπήρχε με βουβωνοκήλη.
Οι κυριότερες επίκτητες αιτίες υδροκήλης είναι:
- φλεγμονές της επιδυδιμίδας
- τραυματισμός ή κάκωση του όρχεως
- καρκίνος του όρχεως
Στις παρακάτω περιπτώσεις η υδροκήλη είναι………………… Επίσης υδροκήλη μπορεί να εμφανιστεί μετά από χειρουργική επέμβαση βουβωνοκήλης ή κιρσοκήλης και οφείλεται σε κάκωση ή καυτηριαμό της βουβωνικής χώρας.
Κλινική Εικόνα και Διάγνωση
Η διάγνωση της υδροκήλης είναι εύκολη και στηρίζεται στο ιστορικό και στην κλινική εξέταση όπου ο ουρολόγος με την χρήση της θα θέσει την διάγνωση. Χρήσιμο επίσης είναι τo υπερηχογράφημα του οσχέου το οποίο επιβεβαιώνει τη διάγνωση και θα αποκλείσει άλλη πάθηση που προκαλεί διόγκωση του οσχέου.
Η κλινική εικόνα χαρακτηρίζεται από μια ανώδυνη διόγκωση στην περιοχή του οσχέου συνοδευόμενη από αίσθημα βάρους όταν η υδροκήλη είναι μεγάλη.
Πρέπει να τονίσουμε ότι η παρουσία ανώδυνης διόγκωσης του οσχέου σε ένα νέο άνδρα απαιτεί άμεση διερεύνηση από τον ουρολόγο.
Υδροκήλη και Επιπλοκές
Συνήθως η υδροκήλη είναι ανώδυνη, όταν όμως αρχίζει να λαμβάνει μεγάλες διαστάσεις μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την γονιμότητα λόγω αύξησησς της θερμοκρασίας στην περιοχή του οσχέου.
Θεραπεία
Η θεραπεία της υδροκήλης είναι χειρουργική. Σε άτομα διεγχειρητικού κινδύνου μπορεί να γίνει αναρρόφηση του υγρού δια βελόνας.
Ωστόσο σ’αυτη την περίπτωση το ποσοστό υποτροπής είναι αρκετά υψηλή ενώ υπάρχει κίνδυνος αιμορραγίας εκ νέου.
Η χειρουργική επέμβαση εκλογής είναι η διατομή των χιτώνων του οσχέου η αναρρόφηση του υγρού της υδροκήλης, η αναστροφή του ιδίως ελυτρογιδούς και η συρραφη. Η επέμβαση γίνεται με ραχιαία ή γενική αναισθησία.
Σε ασθενείς υψηλού διεγχειρητικού κινδύνου εφαρμόζουμε την τεχνική της διάνοιξης. Παράθυρα του ιδίως ελυτροειδούς και η μαρσιποροίηση αυτού. Η ανωτέρω τεχνική είναι ήσσονος επεμβατικότητας και πραγματοποιείται με τοπική αναισθησία.
Η αποθεραπεία μετά την επέμβαση απαιτεί ο ασθενής για 15 ημέρες να φορά σχετικά σφικτό εσώρουχο ή αξεσουάρ. Η ανάρρωση είναι αρκετά σφιχτή και ο ασθενής από την 3η – 4η ημέρα μπορεί να πραγματοποιεί δραστηριότητες γραφείου. Μετά από 10 ημέρες ο ασθενής μπορεί να πραγματοποιεί όλες τις δραστηριότητές του.