Η μέθοδος ICSI και η εξέλιξή της

Η μέθοδος ICSI πρωτοεμφανίστηκε το 1992, ενώ από το 1995 επεκτάθηκε στις περιπτώσεις αζωοσπερμικών ανδρών.

Η εξωσωματική μικρογονιμοποίηση (ICSI), σε συνδυασμό με τη βιοψία του όρχεως, μπορεί να δώσει λύση στο πρόβλημα της γονιμότητας ακόμα και σε αζωοσπερμικούς άνδρες.

Η τεχνική IMSI και η συμβολή της στη βελτίωση της μικρογονιμοποίησης

Στην προσπάθεια βελτίωσης των δυνατοτήτων που προσφέρει η εξωσωματική μικρογονιμοποίηση, οι επιστήμονες αναζήτησαν νέους τρόπους απεικόνισης και επιλογής σπερματοζωαρίων κατάλληλων για γονιμοποίηση. Ξεκίνησε, λοιπόν, από το Ισραήλ η νέα τεχνική IMSI, η οποία στηρίζεται σε τελευταίας γενιάς μικροσκόπια με αναστραμμένο φακό και πολύ μεγαλύτερη μεγέθυνση, που δίνουν τη δυνατότητα επιλογής σπερματοζωαρίων χωρίς μορφολογικές αλλοιώσεις.

Από την άλλη μεριά, στις περιπτώσεις όπου μια γυναίκα, η οποία θα υποβληθεί σε διαδικασία εξωσωματικής, έχει περιορισμένο αριθμό διαθέσιμων προς γονιμοποίηση ωαρίων, τότε η επιλογή σπερματοζωαρίων με υπερμεγέθυνση IMSI δίνει τη δυνατότητα καλύτερης επιλογής σπερματοζωαρίων, δημιουργώντας προϋποθέσεις καλύτερης αξιοποίησης των παραγόμενων ωαρίων. Έτσι, δημιουργούνται έμβρυα με υψηλότερη αναπτυξιακή δυναμική και, ως εκ τούτου, μεγαλύτερη πιθανότητα να οδηγήσουν σε εγκυμοσύνη.

Ενδείξεις

• Αζωοσπερμία
• Αυξημένος κατακερματισμός DNA
• Σημαντική ΟΑΤ (Ολιγοασθενοτερατοζωοσπερμία)
• Σημαντική τερατοζωοσπερμία
• Αποτυχία προηγούμενων μεθόδων υποβοηθούμενης αναπαραγωγής
• Καθ’ έξιν αποβολές με χαμηλή ποιότητα σπέρματος
• Μικρό απόθεμα ωαρίων από τη γυναίκα